లోపలి అలలు

నిన్న మనం వెళ్ళిన దారిలోనే ఆ మలుపులో నేలను చీల్చుకుని మొలిచిందా మొక్క పూలన్నీ గాజు పూలు నీటి బిందువులే పూలైనట్టు నీటిపూలవి నీ మనసంత స్వచ్ఛత వాటికి చంద్రకాంతలు, గన్నేరులు, మంకెన్నలు, మధవీలతలకు ఉన్న సొగసంతా కలబో సుకుంది. కుమ్మరిస్తున్న సువాసనలు నీ మాటలంత మధురం అటుపోతుంటే అంటుకునే సోయగం ఎంతని నలిగిపోతానని తెలిసీ నవ్వుతుంది ప్రతి అడుగూ తన వరకూ వస్తుందని  భయపడుతూ లక్షల పాదాలకు మొక్కుతుంది. ఏ చేతికీ చిక్కకూడదని తన అందాన్ని తిట్టుకుంటుంది ఎంతటి అమాయకమో ప్రకృతిలో పూసేపూలన్నీ ఇంతేకాబోలు

ఎందుకు వస్తాయి కలలు ఆలోచనను పిండి కవితగా అల్లేందుకే గమ్యమంటూ లేని కలలు ఏ అతిథికీ అతిథ్యం ఇవ్వక రంగు రంగుల భావాలతో  గుసగుసలాడతాయి. జ్ఞాపకం కన్నీరు పెట్టిస్తుంటే కలలు జోలపాడతాయి. జనం మసలని దారుల్లో ప్రయాణించి అమృతం కురిసే రాత్రుల్ని అన్వేషిస్తాయి. గన్నేరుపూల సుగంధాలను తాకి, గత అనుభవాలను అల్లే అలలు పూలవాడల్లో పుప్పొడిని రాలుస్తూ,  మబ్బుల వాడల్లో విహరించే కలలు చేదును చెరిపేసి, తీపిని నింపేందుకు కసరత్తులు చేస్తాయీ కలలు దుఃఖానికి రంగుపూతను పూసి  ఊహల్లో విహరింపజేస్తాయి. అప్పుడే పిలవకు కాసేపు ఇదే కలలో ఉండనీ..  ఎంత హాయిగా ఉందనీ..

..................  ఈ మేడ మీంచి దారిన  పోయే వందల కళ్ళను చూస్తుంటాను. కంగారుగా కొన్ని, ఆసక్తిగా మరికొన్ని నన్నే గమనిస్తాయి.  తీగ మీద ఉడతకి, చెట్టు మీద  పావురాళ్ళకూ నేను పరిచయమే.  నా జతగాడు ఎగిరిపోయాకా..  దిగులు వేళ ఈ గమనింపులే కాలక్షేపం..  నన్ను చూస్తూ దారంటాపోయే మనుషులంతా తెలుసు నాకు ఆ గమ్యాలన్నీ తెలుసు.  దుఃఖాన్ని మోస్తూ కొందరు, ఆనందంతో కొందరు, ముఖాలు వెలిగించి, వాడిపోయి పోతుంటారు.  ఈ పంజరంలో చిలకనని  చులకన చేస్తారు కానీ..  స్వేచ్ఛ ఉండీ, ఈ ప్రపంచాన  బంధీలు వీళ్ళు ఆ కనిపించే మేఘం వెనక ఏముందో తెలుసుకోవాలని ఉంది.  వాళ్ళ మనసుల్లానే అదీ అంతుచిక్కదు.  ఎక్కడ నుంచి ఇటు వచ్చానో, ఇటు నుంచి ఎటు ప్రయాణమో తెలీదు.  వీళ్ళూ అంతే..

ఇవాళేం కొత్తగా లేదు..  గుమ్మంలో ముగ్గులు చెరిగిపోయి రాత్రికి జనం పలచబడిఎప్పట్లాగే నిద్రపోతుంది వీధి.  కాలం మారడం నీకు కొత్తేమో కానీ  కాలానికి ఇదంతా మామూలే  విడ్డూరంగా జరుపునే సందడంతా  తనకు తెలిసిందే.  రోజు మరో రోజులోకి, మరో కాలంలోకి పోతూ,  దాని వెంట నిన్ను తీసుకు పోతుంది. కొమ్మను పండి,  రాలిన ఆకుల మల్లే కాల చక్రంలో పడి, రాలిపోతాం అంతే అంతకు మించి ఏం కాదు.  ఇదంతా కాలానికి మామూలే.. తెలిసిందే..

ఇంకిపోయిన ఇష్టాల ఆనవాళ్ళు తడుముతుంటే.. కాలానికి అడ్డంపడి చక్రాల కింద మన ప్రేమ నలుగుతుంది. తొలిపొద్దు మలిపొద్దుగా మారి జారిన కాలానికి పరుగందుకుంది..  జోలపాటగా మారిన ఊసులన్నీ ఏమైనట్టూ ఊరికే ఊగాడిన మనసు బాసలన్నీ ఎటు వైపుగా దారి తప్పిపోయాయి.. ఈ మనసు గురుతులు తప్ప మరే ముంది సాక్ష్యం చుట్టుకున్న చలిగాలిని ఆపాలనీ ఆ నెగళ్ళ చుట్టూ చలికాచుకున్న కాలాన్ని.. జ్ఞాపకాలలో చేర్చాగలనా..  ఎన్ని ప్రేమ సందేశాలు పంపాను దేనికీ జవాబు లేదు.  నీటి పొరలు కళ్ళకు అడ్డంపడి మసకబారిన చూపులకు ఎటు చూడు నీ రూపమే..  ఎన్ని రోజులని వెతకను ఆత్రపడే మనసు కరువైపోయాకా మిగిలిన ఈ శూన్యాన్ని పేర్చుకుంటూ.. పోతున్నాను.

ఈరోజుకి రాసే ప్రేమలేఖ ఇది..  కొన్నిసార్లు అనిపిస్తుంది.  నేను నీలోకి ఒలికిపోయాననీ..  నీలోకి వచ్చి చేరాకా హృదయంలోని నిశ్శబ్దానికి వీడ్కోలు పలికాను. అసంపూర్ణంగా ఉన్న చాలా ప్రశ్నలకు జవాబులు వెతికాను. నీకిదంతా ఉత్త చాదస్తంగా  అనిపిస్తుంది కానీ.. రద్దీ రద్దీ దారులంట పోతున్నా  నీ ఆలోచన నిలువనీదు. ఏదో కంగారు.. పూల దారులంట నడిచినా మబ్బులు, మెరుపులు, చినుకులు..నువ్వు కమ్మేసినట్టూ ఉంటుంది.  ఉదయాలన్నీ నక్షత్రాల వేళలోకి కలిసిపోయేవేలే అనే భావన కలుగుతుంది.  విషాదాన్ని మోయగలిగేది,  కన్నీరును ఆపగలిగేదీ నీ ఊహే నాలోకి తొంగి చూసుకున్నా నువ్వే.. నమ్ము

ప్రతి జీవితానికి దాటి వచ్చిన దారి ఒకటి ఉంటుంది. పుట్టుక నుంచి చావుదాకా దాటేసి వచ్చిన బాల్యం, కౌమారం, యవ్వనం ఇలా దశలన్నీ దాటి వచ్చి అనుభవాల మధింపులో పూర్తిగా జీవిత పరమార్థం తెలుసుకుని నిలబడేందుకు పట్టే సమయం అంటూ ఒకటి ఉండే తీరుతుంది. ముఖ్యంగా ఈ దశలన్నింటిలోనూ ప్రధానమైనది బాల్యం. బాల్యాన్ని తల్లిదండ్రులు మాత్రమే మోస్తే సరిపోతుందనుకుంటారు చాలామంది. కానీ బిడ్డల చూట్టూ ఉండే వాతావరణం, పెరిగే తీరు, మాట్లాడే మాట, బంధాల పటుత్వం, తోబుట్టువులు, బంధువులు, స్నేహితులు, సమాజం కూడా వాళ్ల పెరుగుదలను శాసిస్తుంది. ఇదంతా వేదంతంగా కనిపించినా ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో ముఖ్య దశ బాల్యమే. బాల్యానికి అమ్మానాన్నల ప్రేమతో పాటు చాలా కావాలి. పుట్టుక మనచేతిలో లేనట్టే పెరిగే విధానం కూడా మన చేతిలో లేదు. నాకు తెలిసి బాల్యం ఇంత ప్రాధాన్యమైన దశ అని నేను నొక్కి చెప్పడానికి చాలా కారణాలున్నాయి. బాల్యంలో భయం తెలియక పెరిగే విధానం ఒకలా ఉంటుంది. భయం తెలిసి పెరిగిన పిల్లల తీరు మరోలా ఉంటుంది. అసలు బాల్యమే శాపంగా మారిన పిల్లల జీవితాలు కూడా నేను చూసి ఉన్నాను. మనం మామూలుగా అనుకునే చాలా విషయాలు పిల్లల మనసుల్లో ఎంతగా ముద్రవేసుకుంటాయో.. ఇప్...