లోపలి అలలు

చలం సాంగత్యం ఉదయం పూట నాకు కొత్తకాకపోయినా, ఈరోజు ప్రత్యేకంగా చలాన్ని మనసుకు హత్తుకున్న ఫీలింగ్ కలిగింది. అతను మరింత దగ్గరగా అనిపించాడు. మెహెర్ వాక్యాలు ఎప్పుడో చదివేసిన అనుభూతి కలిగింది. గతంలోనే అమీనాపై మెహెర్ వ్యాసం రాసినా, ఇప్పుడే మొదటిసారి చదివాను. మామూలు నా రద్దీ సమయంలో ఆ వ్యాసాన్ని చదవబుద్దేయలేదు. చక్కని ప్రశాంత ఉదయంలో చలాన్ని ఆకళింపు చేసుకోవడం నిజంగా గొప్ప అనుభవం.  అలాంటి రచనను అందులోని అద్భుతమైన ఘట్టాలను, వ్యాక్తులను, పాత్రలను తలుచుకోవడం అదీ ఉదయంలో నాకు చాలా మంచి అనుభూతిని ప్రసాదించింది. మెడిటేషన్ చేస్తున్నట్టుగా ఒక్కద్దాన్నే కూర్చుని చదివాను. అచ్చులో లోపాలను వెతికేందుకు చదువుతున్నానన్న మాట మరిచిపోయాను. చలం తనలోకి లాగేసుకుంటాడు. నాకు అర్థం అయిన అతని రాత తాలూకు స్పర్శ అలాంటిదని నా అభిప్రాయం. అతనితో అతని రచనతో కలిసిపోవడం బావుంటుంది. అమీనాలో అతను చూసిన అమాయకత్వాన్ని, ఆమె మీద ఇష్టాన్ని, ప్రేమని ఎందుకు ధైర్యంగా చెప్పలేకపోయాడు, చూపించలేకపోయాడనే ఆలోచన నాకు అస్తమానూ కలుగుతుంది. అదే ఈరోజూ కలిగింది. సంఘం కట్టుబాట్లను పట్టించుకోని చలం, గౌరవమైన ఉద్యోగం అంటాడు.. కట్టుబాట్లలో లేని వాడికి ...

ఒంటరితనంతో హృదయం కాచుకున్నప్పుడు నీ వలపు గుర్తుకొచ్చినపుడు నేనా ఆలోచనలో ఉన్నప్పుడు ఈ ఏకాంతాన్ని నీడ కప్పేసినప్పుడు నీ ఆలోచన చుట్టుకుంటుంది. చిగురు కొమ్మను పలకరించినట్టు మొగ్గ తొడుగు విడినట్టు పూల సువాసనలు గాలిని పులుముకున్నట్టు ఇటుగా వచ్చి పలకరించే  మనిషి నీవే కావాలనుకుంటాను. అట్లా కూచుని గాలికి గుమ్మంలో  ఊగే చెట్టు ఆకుల్ని చూస్తున్నప్పుడు  దీపాన్ని దాచుకోవాలనే  ఆలోచనలో తెల్లవారుతున్నప్పుడు హృదయమా..!  ఈ మనసుకు వచ్చి అతుక్కునే  ఆలోచనల్లో నువ్వూ  జతౌతావు.

నడిచి నడిచి కాళ్ళు లాగుతున్నాయని కాసేపు కూర్చుంటే నీ ఆలోచన అల్లింది నలుపు చారల చీరలో ఆమె ఎదురైంది అలసిన ముఖం, చెమటకు కరిగిన కుంకుమ అచ్చం నువ్వు చెప్పిన పాత్రలానే ఉంది ఆమె కుచ్చిళ్ళను ఓ చేత్తో పట్టుకుని, కాలి పట్టీలు  మోగిస్తూ నాలుగు అంగల్లో నన్ను దాటుకు వెళ్లింది. నలుపుదనం, పసుపు పాదాలు, నుదుట కుంకుమ మైదానంలో కలిసుంటానా ఆమెను లేక అనసూయనా, సులోచనేమో గుర్తురావడం లేదు.  నీలా అల్లిక నాకు కుదరదు కానీ నీ చూపు ఆమెను తాకి అక్షరమైంది కాబోలు నేను అచ్చంగా పట్టుకోలేకపోయాను. నీ కథానాయిక పోలికలు నాకు పాత్రపరంగానే తెలుసు. మరి నువ్వో కళ్ళతోనే స్కేన్ చేసి రాసి ఉంటావు.   ఏం మాయ చేస్తావో.. ఆ పాత్రలను ఎక్కడి నుంచి పట్టుకొచ్చావో తెలీదు. నిజంగా ఉన్నారా ఇక్కడ? లేక దేవలోకంలోంచి పట్టుకొచ్చావా?  నీకథల్లో పాత్రలయ్యేందుకు, నీ కథలో కథానాయిక కావాలంటే ఏం అర్హతలుండాలో చెప్పు, ఈసారి సరిగ్గా పట్టుకుంటాను. వెతుకుతాను. ఏ దేవాలయానికో వస్తుందేమో.. సరేనా.

ఈదుకుంటూ గడిచిపోతున్న  కాలం కొలనులో గాలం వేస్తే నేనే చిక్కాను. ఒంటరి కాగితం పడనై తేలుతూ, ఈదుతూ ఆకాశాన్ని అందుకుంటాననే ఆశతో పోతున్నాను పైపైన ఊగుతూ.. గురుతుపెట్టుకున్న దారులు లేవు ఒకటే ప్రయాణం, సాఫీగా చేరాలని ఈలోపు నీళ్ళు పడవలోకి రాకూడదు. నొప్పి తెలియని ప్రయాణం కావాలి. వాన చినుకులకు నానకూడదని,  అసలు వానే రాకూడదని మొక్కుతూ, ఊగుతూ ప్రయాణిస్తున్నాను. ఒడ్డుకు చేరిపోతే చాలు ఊపిరి బిగబట్టే బాధ తప్పుతుంది.