లోపలి అలలు

కొన్నిసార్లు మనలో ఏం జరుగుతుందో తెలియని పరిస్థితిలో మనం ఉంటాం. మనిషి ఆశ మోహం నాకు కావాలన్న కోరికతో ఈ లోకంలోకి అడుగుపెడతాడు చివరి వరకూ అదే అతన్ని నడిపిస్తుంది. నా లోకంలోకి నేనూ అలాగే అడుగుపెట్టాను. ఎప్పుడూ ఏదీ కావాలని బలంగా కోరుకున్నది లేదు. చాలా జీవితం గడిచిపోయాకా.., చాలా దూరంగా జరిగిపోయాకా.. పోగొట్టుకున్నది ఎప్పటికీ తిరిగిరాదని.. నేను ఎవరికీ అవసరం లేదని తేలిపోయాకా.. ఇప్పుడున్న నా బంధాలను కాపాడుకోవాలనే సృహ కలిగాకా.. నాలో శక్తి అంతా కరిగిపోయాకా...ఇదంతా నా చుట్టూ జరుగుతున్న నాటకంగా మాత్రమే నాకు కనిపించడం మొదలు పెట్టింది. ప్రతి చర్య వెనుక మరో అర్థం కనిపిస్తుంది. నేను ఇక్కడ గడుపుకుని కొద్దిరోజుల్లో వెళిపోవాలనే సృహ నాకు కలుగుతుంది. నేను ఆరాధించే చలాన్ని ఎందరో ఆరాధించారు. ఎందరో కావాలనుకున్నారు. ఎందరో అసహ్యించుకున్నారు. మరెందరో దూషించారు. అంతకన్నా ఎక్కువమంది ఆయన్ని ప్రేమించారు. ఈ ప్రేమ అనే భావం మాత్రమే ఇప్పుడు ఆయన లేకపోయినా ఆయన పేరు చుట్టూ వలయంలా ఆక్రమించుకుని ఉండిపోయింది. ఆ ప్రేమే ఆయన్ని గుర్తుంచుకుని తరిమేట్టు చేస్తుంది. నాకు అక్షర జ్ఞానం తెలిసాకా రాయడం చదవడం అబ్బాకా నాతో ఆ క్షణం నుంచి ఈ క్...

  పూలకు తెలీదు మోసపోవడం ఏమిటో.. రోజుల తరబడి పూయడం..సువాసనలు వెదజల్లడం..వాడి నేల రాలడం..మధ్యలో అలంకారాలకు అతిథులుగా వెళ్ళడం.. కురుల మధ్య చేరి మురిసిపోవడం ఇదే వాటి జీవితకాలంలో జరిగేది...వీటికి మధ్య మూగ ప్రేమలకు సాక్ష్యాలుగా పోయి రెండు మనసుల్ని ఏకం చేస్తాయి..నలిగిపోతాయి..రాలిపోతాయి..మళ్ళీ మొగ్గల్లా పుట్టుకొస్తాయి. తేనెను పధిల పరుచుకోవడం ఎరుగవు..పసిదాని హృదయమంత స్వచ్ఛత వాటి సొంతం..

  వృథాగా రాలిపోయే కాలానికి తోటమాలి ఎవరు? కాలపు గులాబీలను దోచుకెళ్ళే పసివాడు ఎవరు? నీడలుగా జాడలుగా నన్ను అల్లుకున్న పరిమళం.. నీ చిగురు పాదాల ముందు ఉంచేందుకు పూలు కోసుకొద్దామంటే.. ఉషస్సు కోసం ఉర్రూతలూగి పూల గుబాళింపుకు కట్టుబడిన తుమ్మెదలు సాక్ష్యమవుతాయేమో తెలియదు..

పాతబడిన జ్ఞాపకాల సంతలో పరచబడ్డ గురుతులెన్నో కొన్ని రోజులు..కొన్ని క్షణాలు అన్నీ జ్ఞాపకాలే.. మెరిసి మాయమయ్యే కలల మధ్య మలినం లేని నీ ఊహ ఊపిరై హత్తుకుంటుంది. ఎన్నెన్ని పదునైన చూపులో బిగించి పట్టుకున్న కౌగిళ్ళు.. ఎంగిలి ముద్దుల కవ్వింపులు దీపాల వెలుగు జిలుగుల్లో తడబడి సాగే నీ ఛాయను దగ్గర చేసుకుంటూ... మబ్బుల్ని కప్పుతూ మూల్గుతూ శోక జీరను కళ్ళకు వదిలి మాయమవుతుంది కల. లోలోన రహస్యాల్ని తోడుతూ రెక్కల్ని కొట్టుకుంటూ ఆకాశం వైపు ఎగిరిపోతుంది.

 ఎక్కడో దూరం నుంచి నన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తున్నాయి  వెలుగు రేఖలు..రాతిరి నా ఒంటరి కాలయాపనకు చిక్కి  మిగిలిన శోక హృదయాన తృప్తిని నింపుతూ..తాకుతుంది నన్ను. నీలి దీపాలను తాకుతూ..దేహమంతా వెన్నెల నింపుకుంది రాత్రి.  వెలుగై వెంబడిస్తూ తరముకొచ్చింది ఉదయం. పక్షులన్నీ ఏక కంఠంతో కిచకిచల గానం అందుకున్నాయి..

  వెనక్కు వెళ్ళే కొద్దీ గత ప్రేమలు పూల పడవల్లా జ్ఞాపకాల్లో తేలుతూ కనిపించి నవ్వుతాయి. నా ఒడి నిండా మధుర స్వప్నాలతో నిండిన రాత్రులు నీ కౌగిలిలో గుభాళించిన సంధ్యా పరిమళాలు ఆ క్షణం నవ్వు నాకిచ్చిన సంతోషాలు చీకటి సాయంకాలాల్లో ఇవన్నీ కొలుచుకున్నప్పుడు చిక్కటి నిరాశ.. గాలిలో కలిసిపోయిన కలలుగా కనిపిస్తాయి. మరి ఇప్పుడు.. తెంపుకు వచ్చిన పూల పుప్పొడి నేలరాలినట్టూ ఉంటాయి నీ ఊహలు.. ఒకదాన్నొకటి తోసుకుంటూ నేల రాలతాయి.. ఏముంది ఇప్పుడు మన మధ్య ఖర్చయిపోయిన కాలపు ఆనవాళ్లు తప్ప

  రాతిరి అంటుకుని  ఆరిపోయిన కోరికలా కరిగి నీరైన చిరునవ్వుతో  నిరీక్షిస్తాను నీకోసం. మంచు కు‌రిసిన ఉదయం  వెచ్చగా మారిపోయేంతదాకా అపుడే కాలం దూరంగా  నెట్టివేసిన ప్రేమలా కలలెన్నో పూసి చిగురు  కొమ్మలను చేరతాయి. రాత్రి వెలుగు నీడల్లో ఒంటరితనం శాపమైన వేళ నీ ప్రేమ మత్తెక్కిస్తుంది. రంగుల పొలిమేరల్లో  మబ్బుల వెన్నెల పొర్లాడుతూ నిన్ను చేరుతుంది. ఆ క్షణాలన్నీ రాలిపోయాకా అనేక శరత్తుల దాకా నీకోసం నిరీక్షిస్తూ.. చీకటి దుప్పటిలో ముఖం దాచుకుంటాను.