చంద్రకాంతలన్నీ సాలభంజికలై
నిలువుటద్దం ముందు
నీ ఊసులాడాయి
ఎవరెరిగేరు నీ జాడ ఎవరెరిగేరు
కడలి నురుగల్లే నీ నవ్వు జాబిలై కాసింది
ఆ నవ్వు నాగమల్లెలై పూసి చింతపువ్వు
సిగ్గు నేర్చింది
ఆకాశాన..ఆ కడలిపైన నీ ఊసు
మరవక మనసు పరుగులందుకుంది
నీ జాడ అందని దిగులు ఈ వైపు
ఆ వైపు వెన్నెల వానల్లే కురిసింది
నడిరేయి తారల్లే చెంతకు వస్తావనీ
నేతాళ భేతాళ కథలెన్ని చెప్పినా
కునుకునే మరిచాయి కళ్ళు
ఆ మేఘాలమాటున దాగున్నావో
ఏ లతాంగి ఒడిలో జోగుతున్నావో
నేనున్నానని మరిచేవో మరి..ఇంతకీ
నేనున్నానా..!!!
No comments:
Post a Comment